نکته طلایی برای بسط و پایان یک مطلب

اغلب در وب گردی ها با این مسئله برخورد می کنیم که یک مطلب یک ایده بسیار عالی داشته اما خوب پرداخته نشده است. این می تواند دلایل زیادی داشته باشد اما این بار می خواهیم به حجم یک پست دقت کنیم. می خواهیم ببینیم کی می توانیم یک پست را پایان بدهیم تا مطلب در اوج گیرایی تمام بشود؟


در اینجا دو حالت داریم. یکی اینکه پست بسیار کوتاه خواهد شد و یا اینکه بسیار بلند می شود. اگر پست به میزان خوبی حجم داشته باشد و یا اینکه اصلا از انواع خاصی مانند مینیمال باشد که اوضاع فرق می کند. سعی می کنیم یک راه ساده را بیان کنیم که بشود با کمی تغییر در همه جا استفاده کرد.

برای شروع اول باید هدف کلی را پیدا کنیم. مثلا می خواهیم یک لینک را معرفی کنیم. طبیعی است این پست به یک سری توضیح نیاز دارد که از میان آنها مقصد لینک از همه مهمتر است پس آنرا می نویسیم. طبیعی است که همین که بنویسیم یک لینک به کجا می رود زیاد جالب نخواهد بود. بهتر است در مورد این که خواننده در آنجا چه خواهید دید هم صحبت کنیم. البته مثلا برای پستهای ویدیو طبیعی است که مرحله قبل کافی است.

سپس باید پرسید آیا توانستید چیزی که می خواهید را برسانید؟ اگر جواب خیر بود باید دید چه چیزی برای اینکه خواننده را مجاب به کلیک کردن بر روی لینک کند نوشته نشده است؟ احتمال دارد هنوز نکته ای را ناگفته گذاشته باشید پس آنرا بگویید و از خود بپرسید هنوز چه چیزی کم است؟ آنرا بنویسید. یک بار پیش نویس را بخوانید. احتمالا به سوالی بر می خورید که ممکن است برای خواننده پیش بیاید. آنرا در متن پاسخش را بگنجانید. سپس از خود سوال کنید که آیا کافی است؟ اگر کافی بود پیش نویس شما آماده است.

اینجا باید وارد قسمت ویرایش شوید. متن را بخوانید و بعد از اینکه مطمئن شدید از نظر دستوری و لغوی اشکال ندارد به مرحله نهایی می روید. در این مرحله چیزهایی را مانند پیشنهاد و یا مطالب مرتبط و یا لینکهای مکمل و یا حتی یک شوخی یا یک عبارتی که فکر می کنید بودنش در متن کافی است را بیان کنید.

به سوال آخر می رویم. از خودتان بپرسید آیا خواندن این متن برای خواننده جالب است و سوالی در ذهن او ایجاد نمی کند؟ اگر جواب بله بود پست را منتشر کنید. اگر خیر می توانید به ریشه یابی بپردازید.

جمله طلایی

برای نوشتن یک متن اول کلی ترین هدف را بنویسید. سپس از خود به قدری سوال کنید تا به این سوال برسید که آیا متن برای خواننده جذاب است و در او ایجاد سوال نمی کند و تمام نکات را گفته اید؟ اگر جواب مثبت بود پست شما آماده صفحه آرایی و انتشار است.

تذکر طلایی

همواره از خود بپرسید که آیا اگر این قسمت را ننویسم مشکلی پیش می آید؟ هر چه متن طولانی تر باشد شانس کامل خوانده شده آن کمتر می شود. گزیده گویی باعث می شود اصل مطلب بیشتر به چشم بیاید.

اخم طلایی

یک بار متن خودتان را بخوانید. اگر این کار را نکردید و متن را نیمه خوانده رها کردید به خودتان اخم کنید و بگویید وقتی تو این متن را تا به انتها نمی خوانی از دیگران چه انتظاری داری؟ شاید اصلا موضوعتان جالب نباشد!

متن شما آماده است.