همگام با انتخابات نظام پرستاری کشور

اکنون که صحنه پرستاری کشور میرود تا شاهد بزرگترین همایش صنفی پرستاران باشد و پرستاران کشور در تاریخ پنجم آبان ماه سال جاری به پای صندوق های رای گیری رفته تا نمایندگان اصلح خود را جهت تصدی فعالیت های هیات مدیره نظام پرستاری کشور انتخاب نمایند شاهد هستیم که کلیه مجامع پرستاری به یاری هم در این شور انتخاباتی شریک شده و در جهت پربار سازی آن فعالیت می نمایند.

چهار سال پیش در چنین روزهایی یکی از مهم ترین مطالبات پرستاری که همانا تشکیل سازمان نظام پرستاری است محقق گردید و اکنون ما شاهد برگزاری دومین انتخابات هیات مدیره های نظام پرستاری کشور هستیم

وظیفه همه پرسنل پرستاری این است که با عضویت در سازمان نظام پرستاری در این امر مهم که همانا تلاش برای جامعه پرستاری است سهیم باشند

همه ما میدانیم که حقانیت پرستاری  و جایگاه پرستار در مراکز بهداشتی درمانی به درستی شناخته نشده و ماهیت و ارزش پرستاری نیز به درستی در جامعه ما درک نشده است .

بیش از صد سال ظلم بی پایان بر این قشر زحمتکش و خدوم نشان از عدم شناخت جایگاه پرستار در سیستم اداری و عدم ارتقای وضعیت پرستاری در دستگاههای اجرایی است

سازمان نظام پرستاری موروثی نبوده و هیچ نهاد یا شخصیتی نمی تواند در جهت دستیابی به مطامع حزبی و شخصی خود صحنه انتخابات را به صحنه درگیری های شخصی خود مبدل ساخته و انتخابات آزاد نظام پرستاری را به مخاطره بیاندازد

انتخابات پنجم آبان ماه امسال امتحان دیگری است تا جامعه پرستاری بتواند در جهت تلاش در احقاق حقوق خود نیروهای خدوم و متعهد خود را به هیات مدیره های نظام پرستاری وارد نموده و از این طریق بر حل مشکلات پرستاری و پیاده سازی استانداردهای بین المللی تلاش خود را نشان دهد .

اعضای جدید هیات مدیره های نظام پرستاری می بایست پی گیر مشکلات جامعه پرستاری ، استاندارد سازی خدمات پرستاری ، ایجاد ارتباط ارگانیک با انجمن ها و تشکلات پرستاری در جهت رسیدن به انقلاب عظیم علمی و فرهنگی در پرستاری ، ارتقای شغلی پرستاری و..... باشند

کمبود نیروی انسانی پرستار از یک طرف و عدم بکارگیری نیروهای پرستاری شرکتی و استخدام ننمودن نیروهای پرستاری غیر شاغل و فارغ التحصیل وضعیت سلامت جامعه را به خطر می اندازد

از دیگر مشکلات عمده پرستاری که می توان به اهم آنها از جمله عدم اجرای قانون سخت و زیان آوربودن شغل پرستاری ، ارتقای ناصحیح شغلی ، نبودن سهمیه ادامه تحصیل جهت شاغلین پرستاری در رشته خود در مقاطع بالاترو عدم وجود امکانات برای ادامه تحصیل شاغلین و عدم معادل سازی مدارک تحصیلی و ارتقای تحصیلی برای افراد با سابقه و خبره ودارای آموزش های تخصصی ، پایین بودن حقوق پرسنل پرستاری بخش خصوصی و حقوق زیر خط  فقر پرسنل بیمارستانهای خصوصی  و اجرای قراردادهای ساعتی وکارگری برای پرسنل پرستاری در بیمارستانهای خصوصی ودانشگاهی که خود توهین به پرستاریست

عدم رعایت استاندادر پرستار به ازای بیمار که در خیلی از مراکز بهداشتی و درمانی هر پرستار مجبور به پرستاری از ده تا سی بیمار در یک شیفت به تنهایی می باشد

وضعیت معیشتی ضعیف و حقوق ناچیز (که خود باعث دو یا سه شیفت کارکردن پرسنل برای گذران زندگی می شود) ،

تبعیض در پرداخت کارانه ها ، حق العمل ها و پرداخت های پرستاری ، نبودن امکانات رفاهی ، فرهنگی از جمله  وضعیت مسکن پرسنل ( که پرسنل پرستاری با سالها سابقه قادر به خرید مسکن نمی باشند ، بالابودن ساعت کار هفتگی  ، عدم وجود حق استراحت در شیفت های بالای ساعت ، استرس و فشار روانی ناشی از کار  ،  فشار سنگین کار، عدم بیمه مسولیت توسط دستگاهها ، عدم وجود سهمیه برخی رشته های دانشگاهی مرتبط  برای پرستاران (مثلا80درصد سهمیه برخی رشته ها به فرهنگیان تعلق دارد) ، نصب دوربین های مدار بسته در بخش های پرستاری و اطاق عمل ها ، عدم وجود جیره های غذایی در بخش های درمانی برای پرسنل ، عدم پرداخت حق آنتی ژن و حق اشعه برای پرسنل درگیر با اشعه و بیماریهای عفونی ، عدم پرداخت دوماه پاداش کارکنان دولت به پرسنل پرستاری ، عدم بکارگیری نیروهای پرستاری در سطوح مدیریتی وزارت بهداشت ، دانشگاهها  ، بیمارستانها ، ارزشیابی های غیر اصولی و ناعادلانه پرسنل پرستاری وهزاران درد ومشکل تحمیلی دیگر...

 

در آخر نیز لازم بذکر میدانم موضوع سلامت جامعه و رضایتمندی شغلی پرستاران وحل مشکلات عدیده پرستاری کشور با ایجاد  راهنکارهای نوین و با وضع قوانین اصولی و راهگشا با همکاری انجمن ها و سازمانهای صنفی پرستاری می تواند گامی بزرگ برای پرستار و پرستاری ودر نهایت سلامت جامعه باشد.

 

احمد عامری

نماینده انجمن پرستاری ایران در استان خوزستان

مدیر اجرایی جشنواره وبلاگ نویسی پرستاری ایران